Het verhaal achter mijn
naam puzzels
Puzzels zijn al tientallen jaren een vast onderdeel van kinderspel. Grote kans dat je zelf ook met puzzels hebt gespeeld: boerderijdieren, voertuigen, aankleedpoppen of simpele vormen. Spelen, proberen, stukjes weer omdraaien en weer opnieuw beginnen - het hoort bij opgroeien.
Toen ik begon met het maken van mijn eigen puzzels, wilde ik voortbouwen op dat vertrouwde gevoel. Maar ik wilde er ook iets aan toevoegen: leren, zonder dat het als leren voelt.
Spelenderwijs leren met naam
Een naam is één van de eerste dingen die een kind herkent als iets van zichzelf. Door die naam te verwerken in een puzzel, wordt spelen automatisch persoonlijk.
Wanneer de letters in de puzzel liggen, leren kinderen hun eigen naam herkennen. En op het moment dat de letters naast de puzzel liggen, ontstaat er iets anders:
ze gaan ontdekken hoe hun naam is opgebouwd. Welke letter hoort waar? Welke komt eerst? En hoe maak je losse stukjes weer één geheel?
Zonder uitleg, zonder druk - gewoon door te doen.
Rustige thema's van nu
De Naast de naam puzzels heb ik ook telpuzzels ontwikkeld. Hiermee leren kinderen op een rustige en speelse manier tellen van 1 tot 5 en maken ze kennis met cijfers en vormen.
Net als bij de naam puzzels staan ook hier herkenning en herhaling centraal. De cijfers worden onderdeel van het spel, in plaats van iets wat 'moet'.
Ook leren tellen, op een speelse manier
De thema's van de puzzels heb ik bewust aangepast naar de tijd. Geen drukke kleuren of overvolle illustraties, maar rustige, herkenbare ontwerpen zoals bosdieren, unicorns en dino's
Thema's die kinderen aanspreken, maar die ook mooi blijven om later te bewaren. Zo zijn de puzzels eigentijds in gebruik, en tijdloos als herinnering.
Een puzzel voor nu, en een herinnering later
Wat ik vaak hoor, is dat deze puzzels niet verdwijnen zodra kinderen eruit groeien. Ze krijgen een plek in een kast, op een plank of in een herinneringskist.
Doordat de naam erin gegraveerd is, blijven ze persoonlijk. Het wordt niet zomaar speelgoed, maar een tastbare herinnering aan een periode waarin leren en spelen nog hand in hand gingen.
En precies daarom maak ik ze